Część 122
pojedyncze przedmiotów należących do atrybucji tych instytucji, według jednej i drugiej ustawy, gdyż przez to rozszerzylibyśmy zbytecznie zakres naszej pracy. Zastanowimy się tylko nad granicami, zakreślonymi przez prawo dla działalności tych organów, w celu przekonania się, o ile mogą one działać samodzielnie, a o ile postanowienia ich, uchwały, czynności będą ważnymi wtedy tylko, kiedy zyskają aprobatę, zatwierdzenie władzy wyższej.
Zwróćmy się do ustawy z 1861 r. Widzimy, iż nakreśla ona dosyć ciasne granice dla samodzielnej działalności magistratur miejskich. Tak według art. 20, uchwały rady miejskiej potrzebują, zatwierdzenia władzy wyższej, kiedy idzie: 1) o sprzedaż, zamianę, obciążenie, wieczyste lub dłuższe nad lat 12 wypuszczenie w dzierżawę nieruchomości miejskich i o zmianę ich przeznaczenia; 2) o zaciągniecie pożyczki i dochodzenie na drodze sądowej praw miasta, a nawet obronę ich lub zakończenie sporu w drodze układów;
1. O przyjęcie darowizn i legatów na rzecz miasta lub należących do niego zakładów, uczynionych, kiedy te przewyższają 500 rub.;